“Corona hield mij weken binnen, maar Scoozy maakte mijn wereld weer groter”

Ineens was het daar. Hét virus. Wat eerst ver weg leek, kwam voor Mariëlle zeventien weken geleden ineens eng dichtbij. De 46-jarige topfitte eetbuicoach kon niet vermoeden dat juist zij wekenlang veroordeeld zou worden tot de vier muren van haar huis door het coronavirus. “Toen iedereen nog gewoon handen mocht schudden, werd ik ineens ziek. Maar ja, ik was topfit. Ook de huisarts zei dat ik vast snel zou opknappen.” Dat gebeurde ook na drie weken. Voor heel even. Terwijl velen het hadden over een griepje of milde klachten, sloeg het virus vlak daarna dubbel hard terug.

Herstellen van corona

Mariëlle verloor wekenlang haar stem, leed verschrikkelijke pijn aan haar longen en was al haar energie kwijt. “Soms appte ik een vriendin dat het die dag gelukt was m’n eigen bord in de vaatwasser te zetten.”  Al is 500 meter lopen nog steeds het maximale wat ze kan doen, ze knapt nu stapje voor stapje op en kan inmiddels weer werken. “Mijn wensen werden ineens heel klein. Ik was al heel blij als ik mijn stem weer terug zou krijgen.” Mariëlle is een nuchtere, energieke vrouw, maar in deze onzekere weken was haar stem niet het enige wat ze bang was te verliezen. Toch besloot ze na negen weken dat het genoeg was. Tijdens een gesprek met ons vertelt ze hoe Scoozy haar heeft geholpen bij haar herstel.

“De muren kwamen op me af en ik was helemaal afhankelijk van anderen. M’n gezin nam alles
heel lief over, maar m’n wereld was inmiddels wel heel klein geworden. Niemand mocht
natuurlijk langskomen en ik kon niet praten, dus bellen ging ook niet. Daarom wilde ik zó graag
naar buiten.”

Schaamte aan de kant

Tijdens een nacht starend naar het plafond besloot Mariëlle om haar schroom opzij te zetten. Ze ging op zoek naar een scootmobiel. “Ik wilde m’n vrijheid terug, aan m’n eigen geluk denken en kijken naar de mogelijkheden. De volgende dag stond de scootmobiel bij mij thuis. Ik kon zelf de hond weer uitlaten en bij m’n ouders op bezoek.” 

Inmiddels had Mariëlle zich ook aangesloten bij een longplatform en een Facebookgroep van mensen met een soortgelijke ervaring. Die groep telt inmiddels meer dan veertienduizend leden. Haar verhaal bleef niet onopgemerkt. Mariëlle deelde haar ervaring bij LINDA.nl en bij EenVandaag omdat ze het belangrijk vindt te vertellen dat iedereen het coronavirus kan krijgen, ook als er geen sprake is van onderliggend lijden.

Mariëlle Keijzers in Scoozy

Stigma op traditionele scootmobiels

“Ik had toen nog helemaal niet van Scoozy gehoord. Naar aanleiding van mijn verhaal, werd ik gevraagd om Scoozy uit te proberen tijdens mijn herstel.” Mariëlle had tot dat moment, zoals vele anderen, last van het stigma dat er op zo’n traditionele scootmobiel ligt. “Mensen op straat weten niet hoe ze moeten reageren en ineens ben je voor anderen echt ziek.’’ Ook bij haar vriendinnen gingen de reacties vaak over van eerst hard lachen in daarna bijna huilen. “Een jonge vrouw in een scootmobiel, dat klopt gewoon niet. Toen ben ik samen met Job van Scoozy gaan rijden.”

“Toen ik in de Scoozy reed vielen mensen bijna van hun fiets, om te kijken wat daar zo hard voorbij gescheurd kwam. Ik maakte veel indruk met mijn bliebgeluidjes, bewegende wielen en de snelheid waarmee ik vooruit ging.”

Mariëlle geeft toe dat ze erg moest wennen aan de joystickbesturing. Dat is toch wat anders dan het stuur van een scootmobiel. Maar ze houdt wel van een uitdaging. “De volgende dag heb ik hem meteen in de hardste stand gezet”, zegt ze met een lach die van het scherm afspat tijdens het gesprek. Toen ze wat moeite had met de joystick en daarom haar oude scootmobiel weer eens pakte, kon ze juist daar helemaal niet meer aan wennen. Die was veel te langzaam voor haar geworden. Met Scoozy kon ze bovendien lekker naar het bos en heel goed lange afstanden rijden. “Ik weet nog dat ik toen dacht: ‘nu heb ik m’n leven weer terug’.” De reacties waren ineens ook heel anders, merkte Mariëlle. “Toen ik in de Scoozy reed vielen mensen bijna van hun fiets, om te kijken wat daar zo hard voorbij gescheurd kwam. Ik maakte veel indruk met mijn bliebgeluidjes, bewegende wielen en de snelheid waarmee ik vooruit ging.”

Scoozy zorgde voor een mentale omslag

Toch was de mentale omslag voor Mariëlle verreweg het grootst. “Ik zat al negen weken vast in m’n eigen huis en afhankelijk zijn van anderen past helemaal niet bij mij. Scoozy heeft veel betekend voor mijn herstel. Er viel een last van me af toen ik daardoor ineens weer vrijheid had. Ik werd weer een beetje mens.” Gelukkig gaat het inmiddels stapje voor stapje beter met Mariëlle en is ze overgegaan op een e-bike. Het is nu weer vooruit kijken naar de toekomst. Wat ze nog tegen anderen wil zeggen? “Ik hoop echt dat het taboe eraf gaat. Dat heel veel meer jonge mensen gaan ontdekken hoe heerlijk het is om jezelf weer te kunnen vervoeren ondanks een ziekte of handicap en hoeveel plezier Scoozy je kan geven.”

““Ik hoop echt dat het taboe eraf gaat. Dat heel veel meer jonge mensen gaan ontdekken hoe heerlijk het is om jezelf weer te kunnen vervoeren ondanks een ziekte of handicap en hoeveel plezier Scoozy je kan geven.”

Mariëlle Keijzers in haar Scoozy

—————————-

Wil je meer weten over de mogelijkheden om Scoozy ook tijdelijk te kunnen gebruiken? Of maak je graag en keer een proefrit? Neem dan contact met ons op.

Delen op

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin